قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ابراهیم بن قطن مهرىّ قیروانى [1]
وى برادر ابو الولید عبد الملک بود. زبیدى در کتاب خود او را یاد کرده و گفته است که ابراهیم نحو را پیش از برادرش ابو الولید عبد الملک آغاز کرده بود. سبب آن که ابو الولید هم به این علم روى آورد، این بود که روزى ابراهیم او را دید که یکى از کتابهایش را گرفته در آن مى نگرد، کتاب را از دستش گرفت و گفت: تو را با این چه کار؟ و او را سرزنش نمود. ابو الولید از رفتار و گفتار برادر خشمگین شد و به طلب علم پرداخت تا هم بر برادر و هم بر معاصران خود فایق آمد. و در حالى که ابراهیم را اندکى از مردم مى شناختند، وى مشهور همگان شد. ابراهیم بر رأى خوارج اباضیه بود.

[1] طبقات الزبیدى 229، انباه الرواة 1: 175، الوافى 6: 94، بغیة الوعاة 1: 423، در المختصر نیامده است.

منبع: ترجمه معجم الادباء، اثر ياقوت حموى (وفات مؤلف: 626 هـ. ق)، مترجم عبد المحمد آيتى، چاپ اول، انتشارات سروش، تهران، 1423 هـ ق.