قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

سخن درباره بلاش، پسر فيروز
پس از فيروز، پسرش بلاش به جايش نشست و ميان او و برادرش قباد نزاعى واقع شد که قباد پيروز گرديد و پادشاهى را از او گرفت.
بلاش همينکه به فرمانروائى رسيد، سوخرا را گرامى داشت و او را، به خاطر خدماتش، مورد نوازش قرار داد بلاش هميشه رفتارى نيک داشت و به آبادانى شهرها و ساختن بناها علاقمند بود.
هر گاه مى‏شنيد که خانه‏اى در قريه‏اى ويران شده و اهل خانه از آن جا رفته و جلاى وطن کرده‏اند حاکم آن قريه را کيفر مى‏داد و توبيخ مى‏کرد زيرا در جلوگيرى از شيوع فقر و فاقه غفلت ورزيده و نتوانسته بود وسائل رفاه و آسايش مردم را طورى‏ فراهم آورد که ناگزير به دورى از زادگاه خود نشوند. بلاش شهر ساباط را در نزديکى مدائن ساخت. 
مدت فرمانروائى او چهار سال بود.

ذكر ملك بلاش بن فيروز بن يزدجرد
 ثم ملك بعد فيروز ابنه بلاش وجرى بينه وبين أخيه قباذ منازعة استظهر فيها قباذ وملك، فلما ملك بلاش أكرم سوخرا وأحسن إليه لما كان منه، ولم يزل حسن السيرة حريصاً على العمارة، وكان لا يبلغه أن بيتاً خرب وجلا أهله إلا عاقب صاحب تلك القرية على تركه سد فاقتهم حتى لا يضطروا إلى مفارقة أوطانهم، وبنى مدينة ساباط بقرب المدائن، وكان ملكه أربع سنين.

از کتاب: کامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.

مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com