دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Apr 07

----

19/10/1447

----

18 فروردين 1405

تبلیغات

براء بن عازب رضی الله عنه مي‌گويد: حسن بن علي رضی الله عنه را بالاي دوش رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم ديدم؛ در آن حال رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم مي فرمود: (اللهم اني أحبه فأحبه) يعني: «بار خدايا! من، حسن را دوست دارم؛ پس تو هم او رادوست بدار».
صحيح مسلم، شماره‌ي (2422).

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

فقه>مسائل فقهی>رمضان > حکم روزه بیمار سل ریوی

شماره مقاله : 10683 تعداد مشاهده : 338 تاریخ افزودن مقاله : 21/5/1390

حکم روزه برای کسی که بیماری سل ریوی دارد؟

الحمدلله،

کسی که دچار مرض سل ریوی است، چنانکه یک پزشک مسلمان و متقی برای او تجویز کند که باید برای جلوگیری از ضرر وارده بر بدنش روزه نگیرد، پس می تواند از رخصت شرعی استفاده نماید و روزه نباشد و هرگاه مشکل جسمی او برطرف شد آن روزها را قضاء کند.

از شیخ محمد بن ابراهیم رحمه الله در مورد بیماری سل سوال شد:

شخصی به مدت سه سال است که به بیماری سل ریوی مبتلا هست، و دو پزشک مسلمان به او تاکید کرده اند که نمی تواند به سبب این مرض روزه را تحمل کند، آیا برای او جایز است که رمضان را بخورد؟

جواب دادند:

«هرگاه دو پزشک مسلمان حکم کردند که آن بیماری به سبب روزه گرفتن به او ضرر می رساند، پس برای او جایز است که روزه اش را بخورد، و بعد از بهبودی آنرا قضاء نماید»."فتاوى الشيخ محمد بن إبراهيم رحمه الله" (4/181، 182).

و اگر مرض او قابل علاج و بهبودی نباشد و همچنان روزه گرفتن بخاطر آن بیماری برایش زیان آور باشد، در اینصورت نیازی به قضاء نیست و کافیست تا به ازای هر روز مسکینی را طعام و غذا دهد.

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

قال ميمون بن مهران: «إن العبد إذا أذنب ذنباً نكت في قلبه بذلك الذنب نكتة سوداء، فإن تاب محيت من قلبه فترى قلب المؤمن مجلي مثل المرآة، ما يأتيه الشيطان من ناحية إلا أبصره، وأما الذي يتتابع في الذنوب فإنه كلما أذنب ذنباً نكت في قلبه نكتة سوداء، فلا يزال ينكت في قلبه حتى يسود قلبه، ولا يبصر الشيطان من حيث يأتيه»."حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني. میمون بن مهران فرمود: «هرگاه بنده ای گناهی را مرتکب شود نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود، ولی هرگاه توبه کرد آن نقطه سیاه از قلبش پاک می شود، پس قلب مؤمن مانند آینه روشن است، و شیطان (برای فریفتن او) جز با زیر نظر گرفتن وی (و حیله) سراغش نمی آید. اما آنکس که مدام در حال گناه است با هر گناهی که انجام می دهد نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود تا آنکه قلبش کاملا سیاه می گردد، و شیطان هرگاه سراغش برود نیازی به فریب و زیر نظر گرفتنش ندارد».