قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

معاویه بن یزید

معاویه بن یزید، بعد از فوت پدر با او بیعت کردند، و چهار ماه در امارت بماند و گفته‏اند چهل روز، بعد از آن بر منبر رفت و خطبه کرد و گفت:

ایها الناس! انما انا لحم و دم و لا صبر لى على نار جهنم فولوا امرکم من شئتم.

معنى چنین باشد: که گوشت و خونم، مرا بر آتش دوزخ شکیبائى نیست‏ هر کرا خواهید، امیر خود کنید، که پدر و جد من بر خاندان على غدر کردند، و ولایت فرزندان على کرم الله وجهه را بود، و بظلم حسین را بکشتند، و خداى نکناد که من آن کنم، که ایشان کردند، و خود را از ولایت خلع کرد، و از منبر فرود آمد، و بخانه خود رفت، و در بست، و در طاعون وفات کرد. مدت عمر او بیست سال بود، ولادت او در سنه اربع و اربعین بود و فوت او در ربیع الاخر سنه اربع و ستین بود علیه الرحمه.

چون او وفات کرد، فتنه در بلاد شام ظاهر گشت، و شش تن خلافت طلب کردند: مروان حکم، و ضحاک قیس فهرى بود در شام، و عبد الله زبیر در مکه، و مختار کذاب به جهت محمد حنفیه در کوفه، و نافع ازرق [1] بود خارجى در نجد، و عامر خارجى [2] در عراق، عفى الله عنهم.

زیرنویسها:

[1] الکامل: نافع بن الازرق‏

[2] کذا، در الکامل: نجده بن عامر بن عبد الله.

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.