قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

المهدى محمد بن ابى جعفر المنصور

کنیت او ابو عبد الله بود، ولادت او در سنه احدى و عشرین و مائه، و او بزرگتر فرزندان منصور بود، و مادر او ام موسى بنت منصور الحمیرى بود، منصور پیش از ترویه بیک روز فوت شد، مهدى را روز ترویه در سنه ثمان و خمسین و مائه سى و هشت ساله بود که بیعت کردند، و او را اوصاف حمیده بسیار بود، رد مظالم کرد، و هر پنج نماز بجماعت حاضر شدى، و جمله خزاین که پدرش منصور جمع کرده بود، همه را در خیرات صرف کرد، و مسجد حرام را وسیع گردانید، و در عرصه عمارت آن بقعه مبارک در افزود، و در سالى که به حج رفت، هشتاد هزار درم نقره نفقه کرد، ماوراى آنچه از یمن و مصر خرج کرد، و بیمارستانها به جهت بیماران و معلولان بنا نهاد، و پسرش هادى بن مهدى با صد هزار سوار مواجب خوار، و راى حشرى و اتباع و اهل سوق ببلاد روم فرستاد، و از کفار روم چهل پنج هزار مرد را بدوزخ فرستاد و چندان غنایم بدست آورد، که اسپى بدرمى، و زرهى بدرمى، و بیست شمشیر بدرمى شد، و از غنایم و جزیه هر سال هفتاد هزار دینار زر بر اهل روم مقرر شد، و حکیم مقنع در عهد او خروج کرد، و مذهب تناسخ ظاهر گردانید و او مرد یک چشم بود از ولایت مرو. مهدى حشم خراسان را نامزد قلعه او کرد، بحدود کش او را محصر گردانیدند و بکشتند، و سر او به نزدیک مهدى فرستادند. و فوت مهدى در رى بود، روز پنجشنبه بیست و دوم ماه محرم، سنه تسع و ستین و مائه.

و مدت ولایت او ده سال و یک ماه و نوزده روز بود، و گفته‏اند که یازده سال بود. و الله اعلم.

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.