دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Feb 05

----

17/08/1447

----

16 بهمن 1404

تبلیغات

رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند:
" والذي نفسُ محمدٍ بيدهِ لا يسمعُ بي أحدٌ من هذه الأمة ولا يهوديٌّ ولا نصرانيٌّ ثم يموتُ ولم يؤمنْ بالذي أُرسلتُ به إلاّ كان من أصحاب النار ".
سوگند به آن ذاتی كه جان محمّد در دست اوست هيچ كس از اين امّت، از‌يهوديان و مسيحيان نيست كه رسالت من به گوشش برسد و ايمان نياورد مگر اين كه ‌از دوزخيان خواهد بود.
مسلم 93/1 كتاب الايمان.

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

تاریخ اسلام>اشخاص>عبد الملک نوح‏

شماره مقاله : 11082 تعداد مشاهده : 3389 تاریخ افزودن مقاله : 20/9/1390

عبد الملک نوح‏

چون امیر نوح بن نصر برحمت حق پیوست، جمله امراء و سپاه کشان بر بیعت پسر او ابو الفوارس عبد الملک بن نوح اتفاق کردند، و او را بر تخت بنشاندند. و وزارت ابو منصور محمد بن عزیر را داد و لشکر کش ابو سعید بکر بن مالک فرغانى شد. و امیر عبد الملک مصالح ملک بر قاعده انصاف تمام آنچه قلم کشنده مى‏بایست نوشته کرد (اساس نهاد، و در اکناف مملکت آنجا که ملوک طوایف بود، و الیان برگماشت، و با ابو الحسن بویه صلح کرد) بر دویست هزار دینار زر رکنى ، و این صلح بفرمان امیر عبد الملک، ابو سعید بکر بن مالک الفرغانى کرد، که قاید لشکر او بود. اما او را به دیلمان و آل بویه متهم کردند و بکشت و وزیر را مقید فرمود و بعد از آن بکشت، که هر دو را به دعوت قرامطه میل افتاده بود، و لشکرکشى حواله البتگین حاجب شد، تا در شهور سنه خمسین و ثلث مائه امیر عبد الملک در میدان بوقت نماز شام از اسپ خطا کرد، و برحمت حق تعالى پیوست و مدت ملک او هفت سال و چیزى بود.

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

امام ابو حنيفه رحمه الله فرموده اند: "لا يحل لأحد أن يأخذ بقولنا ما لم يعلم من أين أخذناه" (روايت ابن عابدين در حاشيه كتاب "البحر الرائق " 6/293) يعنى: "حلال نميباشد براى كسى كه قول ما را بگيرد ولى نداند كه آنرا از كجا (و چه منبعى) گرفته ايم"، و در روايتى ديگر ميگويد: "حرام على من لم يعرف دليلي أن يفتي بكلامي" يعنى: "حرام است بر كسى كه دليل مرا نداند و با اقوال من فتوى بدهد".