قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

[در اصطلاح فقه] مذي آبي است سفيد رنگ و لزج و چسبناك ‌كه بوقت تفكر درباره‌‌ي جماع و همبستري‌، يا بوقت شوخي و ملاعبت با زن‌، از آلت تناسلي مرد يا زن خارج مي‌شود و گاهي انسان خروج آنرا احساس نمي‌كند، زن و مرد هر دو آن را دارند ليكن زنان بيشتر دارند، اين آب باتفاق علما نجس و ناپاك است‌، هر گاه به بدن اصابت نمايد، شستن آن واجب است‌، ولي اگر به لباس اصابت ‌كند پاشيدن آب بر آن‌ كافي است‌، زيرا اين نجاستي است‌ ‌كه پرهيز از آن براي جوانان مجرد، دشوار است و رخصت براي آن‌، شايسته‌تر است‌، تا ادرار كودك‌. از علي‌ رضي الله عنه نقل شده است كه‌: (كنت رجلا مذاء فأمرت رجلا أن يسأل النبي صلى الله عليه وسلم، لمكان ابنته فسأل، فقال: توضأ واغسل ذكرك) [من مردي بودم‌ كه بسيار مذي به خود مي‌ديدم‌، خودم بخاطر دختر پيامبر شرم داشتم‌، از او سوال كنم‌، لذا مردي را فرستادم كه از او سوال كند، ايشان فرمودند: وضو بگير وآلت خود را بشوي‌]‌‌. بخاري و ديگران اين حديث را روايت كرده‌اند. و از سهل بن حنيف رضي الله عنه نقل شده كه‌ گفته است‌: “‌‌من از كثرت مذي بتنگ آمده بودم و بعلت وجود آن‌، فراوان غسل مي‌كردم‌، تا اينكه آنرا با پيامبر صلي الله عليه و سلم درميان گذاشتم‌، فرمودند: (إنما يجزيك من ذلك الوضوء) [تنها وضو گرفتن برايت‌ كافي است و غسل لازم نيست‌] ‌‌گفتم‌: اگر به لباسم اصابت‌ كند چطور؟ فرمودند: (يكفيك أن تأخذ كفا من ماء فتنضح به ثوبك حيث أنه قد أصاب منه) [كافي است‌ كه يك‌ كف دست را پر از آب نموده و بر آنجا از جامه‌ات ‌كه بدان اصابت كرده است بپاشي‌]‌‌. ابوداود و ابن ماجه و ترمذي اين حديث را روايت كرده‌اند و ترمذي گفته است‌ كه حديثي است “‌‌حسن‌“‌ و “‌‌صحيح‌“‌ و در ميان اين حديث محمد بن اسحاق وجود دارد و او هر وقت بطور معنعن روايت ‌كند “‌‌ضعيف‌“‌ است چون “‌‌مدلس‌“‌ است‌، ولي در اين حديث بشيوه “‌حدثني فلان‌” روايت‌ كرده است‌. و “‌‌اثرم‌“ ‌‌عطف متن حديث را چنين روايت كرده‌: (كنت ألقى من المذي عناء فأتيت النبي صلى الله عليه وسلم فذكرت له ذلك. فقال: يجزئك أن تأخذ حفنة من ماء فترش عليه.) [‌از مذي در رنج بودم لذا به خدمت پيامبر صلي الله عليه و سلم رفتم و آنرا با وي در ميان گذاشتم‌، فرمود: يك مشتِ پُر آب بگيريد و بر آن بپاشيد،‌ كافي است‌]‌‌.


به نقل از:
فقه السنه ، تأليف سيد سابق، مترجم محمود ابراهيمي، تهران، ناشر مردم‌سالاري، دوم 1387.