دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Feb 05

----

17/08/1447

----

16 بهمن 1404

تبلیغات

از زيد بن ارقم وارد شده است كه گفت: "قام فينا رسول الله صلى الله عليه وسلم يوما خطيبا ً بماء يدعى خما بين مكة والمدينة ، فحمد الله وأثنى عليه ووعظ وذكّر ، ثم قال : وأنا تارك فيكم ثقلين أولهما كتاب الله ، فحث على كتاب الله ورغّب فيه ثم قال : وأهل بيتي ، أذكركم الله في أهل بيتي ، أذكركم الله في أهل بيتي ، أُذكّركم الله في أهل بيتي ، قال زيد : نساؤه من أهل بيته ، ولكن أهل بيته من حرم الصدقة بعده وهم آل علي ، وآل عقيل ، وآل جعفر ، وآل عباس ، كل هؤلاء حُرم الصدقة (روايت مسلم : 2408)

يعنى: " من در ميان شما چيزى را بجاى گذاشتم كه اگر به آن چنگ بزنيد گمراه نخواهيد شد، يكى از آنها كتاب خداوند ميباشد كه در آن هدايت و نور نهفته است. پس پيامبر صلى الله عليه و سلم به كتاب خداوند ترغيب و تشويق كرد، و سپس گفت: "و اهل بيت من، خداوند را به شما ياد آورى ميكنم در مورد اهل بيت من" (سپس به زيد گفته شد: "مگر زنانش از اهل بيت نيستند؟) گفت: "زنانش از اهل بيت هستند، ولى اهل بيتش كسانى هستند كه بعد از پيامبر صلى الله عليه و سلم صدقه بر آنها حرام ميباشد و آنها عبارتند از آل علي، و آل عقيل ، و آل جعفر ، و آل عباس، كه صدقه بر همه آنها حرام است."

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

تاریخ اسلام>خلافتها و حكومتهاي اسلامي>عمر بن خطاب رضی الله عنه > فتح آذربايجان

شماره مقاله : 2761 تعداد مشاهده : 277 تاریخ افزودن مقاله : 26/5/1389

فتح آذربايجان

و قرن بن نعيم پس از فتح دوباره‌ي همدان و ري ، بکير بن عبدالله و سماک بن خرشه را با لشکري جهت پيشروي در آذربايجان به آن سامان فرستاد. آن‌ها با اسفنديار فرحزاد برخورد کردند و پس از نبرد سختي خداوند مشرکان را شکست داد و بکير، اسفنديار را اسير کرد. اسفنديار گفت: صلح را بيشتر دوست داري يا جنگ؟ بکير گفت: صلح.
گفت: پس مرا به‌ نزد خويش نگهدار که‌ مردم آذربايجان اگر من از طرف آن‌ها صلح نکنم يا نيايم به‌ جاي نمانند و سوي کوهستان‌هاي اطراف روند، چون کوهستان قبج و کوهستان روم، و هر که‌ حصاري باشد مدتها در حصار بماند.
پس بکير، اسفنديار را پيش خود نگهداشت و شهرهاي آدربايجان را يکي پس از ديگري فتح نمود.
عتبه‌ي بن فرقد نيز ناحيه‌ي مجاور خود را گشوده‌ بود.
سپس عمر نامه‌ نوشت و اجازه‌ داد که‌ به‌ طرف باب پيش رود و بر کار خويش جانشين نهد. و او عتبه‌ را بر ناحيه‌ي مفتوح خويش گمارد و پيش رفت. اسفنديار را به‌ عتبه‌ داد که‌ او را به‌ خويش پيوست و سماک بن خراشه‌ را به‌ ناحيه‌ي مفتوح بکير گماشت و عمر همه‌ي آذربايجان را به‌ عتبه‌ بن فرقد داد.
و چنان بود که‌ بهرام پسر فرخزاد راه عتبه‌ بن فرقد را گرفت و با سپاه خويش براي تعرض وي بيامد و بجنگيدند و عتبه‌ او را هزيمت کرد و بهرام فراري شد.
و چون خبر هزيمت بهرام به‌ اسفنديار رسيد که‌ به‌ نزد بکير اسير بود، گفت: اکنون صلح مي‌شود و جنگ خاموش شد و با بکير صلح کرد و همه‌ پذيرفتند و آذربايجان آرام شد و بکير و عتبه‌ اين را براي عمر نوشتند و خمس غنايم را فرستادند و فرستادگان روانه‌ کردند[1].

([1]) تاريخ الطبري (5/141، 142)

از کتاب: ترجمه سيره عمربن خطاب رضي الله عنه، تأليف : دکتر علي محمد محمد صلابي