قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

سریه عیینه بن حصن فزاری: در ماه محرم سال نهم هجرت بسوی بنی‌تمیم، به اتفاق پنجاه سوار، که در میان افراد این سریه از مهاجر و انصار کسی نبود. انگیزة اعزام این سریه آن بود که بنی‌تمیم قبایل عرب را تحریک کرده بودند و نگذاشته بودند که جزیه بدهند.
عُیینه بن حِصن شبها را سیر می‌کرد، و روزها کمین می‌نشست، تا وقتی که در پهنة صحرا بر آنان حمله برد و آن جماعت همه پای به فرار گذاشتند. از آنان یازده مرد و بیست و یک زن و سی کودک اسیر گرفت و آنان را با خود به مدینه برد، و آنان در خانة رَملة بنت حارث جای داده شدند.
از سوی دیگر، ده تن از سران طوایف بنی‌تمیم برای دیدار با رسول‌خدا -صلى الله علیه وسلم- وارد مدینه شدند. بر درِ خانة نبی‌اکرم -صلى الله علیه وسلم- آمدند و ندا دردادند: ای محمد، به نزد ما بیا! آنحضرت از خانه بدر آمدند. گلاویز آنحضرت شدند، و با ایشان سخن گفتن آغاز کردند. پیامبراکرم -صلى الله علیه وسلم- نیز با آنان در همان مکان قدری ایستادند و سخن گفتند؛ سپس در پی کار خویش رفتند، و نماز ظهر را ادا کردند و در صحن مسجد نشستند. بنی‌تمیم اظهار تمایل کردند که با آنحضرت باب مفاخره و مباهات را باز کنند. خطیبشان عطارد بن حاجب را پیش انداختند و او سخن گفتن آغاز کرد. رسول‌خدا -صلى الله علیه وسلم- نیز ثابت‌بن قیس‌بن شَمّاس- خطیب اسلام- را امر فرمودند پاسخ آنان را بدهد. آنگاه، شاعرشان زبرقان بن بدر را پیش انداختند، و او در باب مفاخره دادِ سخن داد. شاعر اسلام- حسّان بن ثابت- نیز بالبداهه پاسخ او راداد.
وقتی خطیبان و شاعران از کار خویش فارغ شدند، اقرع بن حابس گفت: خطیب وی از خطیب ما پرتوان‌تر است، و شاعر وی از شاعر ما تواناتر؛ و صداهای آنان برتر از صداهای ما، و گفتارهایشان برتر از گفتارهای ما است! آنگاه، اسلام آوردند. رسول‌خدا -صلى الله علیه وسلم- نیز جوایز و هدایایی ارزنده به آنان مرحمت فرمودند، و زنان و فرزندانشان را به ایشان بازگردانیدند. [1]


[1]- نويسندگان کتب مغازي يادآور شده‌اند که اين سريه در ماه محرم سال نهم هجرت اعزام شده است که البته بسيار جاي تأمل دارد؛ زيرا، سياق روايت نشان ميدهد که اقرع بن حابس تا آن روز مسلمان نشده بوده است؛ درحالي که در جاي ديگر يادآور شده‌اند، اَقرع بن حابس همان کسي بود که وقتي رسول‌خدا -صلى الله عليه وسلم- از مسلمانان خواستند اسيران هوازن را بازگردانند، گفت:اما من، و بني‌تميم، نه! اين گزارش لازمه‌اش آنست که وي پيش از اين سريه اسلام آورده باشد.

(از کتاب: خورشيد نبوّت، ترجمه فارسي «الرحيق المختوم» مؤلف: شيخ صفي الرحمن مبارکفوري، برگردان : دکتر محمدعلي لساني فشارکي)
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com