قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

در مورد لباس و پوشش زن در برابر محرم، ضوابطى وجود دارد كه بايد در نظر گرفته شوند:
1- تمام زن دربرابر محارمش مانند پدر، برادر، فرزندان برادر و غيره عورت است مگر اندامهايى كه بعلت كار در خانه معمولا نمايان ميشوند مانند نمايان شدن دستها تا آرنج، و پاها و اندازه كمى از ساق پا، سر و صورت و گردن، خداوند در قرآن ميفرمايد: " وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ " (سوره نور/31)، يعنى: " و زينت‌ خود را آشكار نسازند جز براي‌ شوهران‌ يا پدرانشان‌ يا پدران‌ شوهران‌ يا پسرانشان‌ يا پسران‌ شوهران‌ يا برادرانشان‌ يا پسران‌ برادران‌ يا پسران‌ خواهرانشان يا زنان‌ همكيشتان‌" زيرا معمولا در برابر محارم نمايان شدن اين اعضاء فتنه انگيز نميباشد، ولى در اينحالت نيز بايست نزديكى و دورى اين محارم را در نظر گرفت، مثلا نمايان شدن اين اندامها در برابر پدر فرق ميكند تا در برابر پسر شوهر (از مادرى ديگر)، هر چند هر دوى آنها محرم ميباشند، و اگر در حالاتى كه در برابر محارم ترس از فتنه باشد پس در اينصورت بايد خود را بپوشاند تا از فتنه در امان باشد، زيرا امروزه بعلت فساد اخلاقى مجتمع غربى و نفوذ اين انحرافات به كشورهاى مسلمان، بعضى از مسلمانان خلق و خوى اين انحرافات مجتمع غربى را بخود گرفته اند و همجنسگرايى و يا رذائل ديگر را به خانه خود جاى داده اند.
2- بهيچ وجه جائز نيست كه يك زن لباس و يا شلوار تنگ، لباس نازك و شفاف، لباس كوتاه و از اين قبيل ملابس فتنه انگيز در برابر هيچكس (چه محرم و چه نامحرم و چه در برابر زن و يا فرزندانى كه قابل تمييز باشند) – البته بجز شوهر - بپوشد، زيرا اينوع لباسها در واقع عورت زن را نمايان ميكند و لذا سبب فتنه ميشود و از لباش حشمت يك زن مسلمان بحساب نميايد، بلكه تشبيه به زنان كافر و فاقد حياء و حشمت ميباشد، پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است: " من تشبه بقوم فهو منهم " (روايت ابو داوود – حديث صحيح) يعنى: " هر كسى كه خود را شبيه قوم ديگرى سازد از جزو آنان بشمار ميرود" و همچنين فرموده است: " دو گروه از اهل دوزخ را نديده ام، گروهى كه شلاقهايى مانند دم گاو بهمراه دارند و مردم را با آن شلاق ميزنند، و زنانى كه لباس بر تن دارند ولى عريان هستند، چپ و راست و بصورت مائل راه ميروند، سرهايشان مانند كوهان شتر ميباشد، وارد بهشت نميشوند و بوى بهشت هم نميشنوند، در حالى كه بويش از راههاى خيلى دور (براى كسى كه اهلش باشد) به مشام ميرسد." (روايت مسلم)
پس پيامبر صلى الله عليه و سلم بر حذر داشته است زنانى كه خود را شبيه کساني كنند كه لباسهاى تنگ، نازك، شفاف، و يا كوتاه ميپوشند بگونه اى كه برجستگى اندامهايشان نمايان شود و يا انگار لباس بر تن ندارند و لخت هستند، پس يك زن مسلمان نبايد خود را شبيه اين زنان لخت و عريان سازد.
3- نمايان كردن سينه و شكم و ما بين ناف و زانو، فقط براى شوهر جائز ميباشد، و يا براى طبيب مختص، آنهم فقط هنگام ضرورت و براى مداوا.
4- اما در مورد عورت زن نسبت به زنان ديگر، اگر طرف ديگر مسلمان نباشد، بعضى از علماء آن را مانند مردان نا محرم دانسته اند، لذا از نظر اين علماء بايد تمامى بدن خود را (بغير از سر و صورت) بپوشاند، ولى علماى ديگر نظرشان بر اينست كه عورت زن چه در برابر زن كافر و چه زن مسلمان يكسان ميباشد، يعنى نمايان شدن اندامهاى زن در برابر اين زنان، بغير از ما بين ناف و زانو، مجاز است، و اشكالى ندارد، ولى اين به اين معنى نيست كه زن با سينه لخت جلوى اين زنان بگردد، زيرا بدين روش نمايان شدن از اخلاق زنان فاسق و خلافكار هست، پس هر چند نمايان شدن بالاى ناف و زير زانو در برابر زنان مجاز ميباشد ولى بازهم بايست لباسهايي بپوشد كه نشانگر خُلق و خو و حياء و حشمت يك زن مسلمان را داشته باشد.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com